|
نقاشی از دکتر فرشته - گروه گوگوش آرت فرشته ی عزیز این نقاشی را به کسرا ی نازنین تقدیم کردند.
شهرزاد شفا - گروه گوگوش آرت کسرای عزیز ! هیچ وقت فکر نمی کردم که روزی فرا رسد که در سوگ تو نامه بنویسم. زنده گی چه بازی های عجیبی دارد و مرگ چه شتابزده و بی رحم ، دست یغماگر خود را بر سر زیباترین گل ها فرود می آورد تا آن را بچیند و پر پر کند. یک سال بود که با تو آشنا شده بودم ولی در همین مدت کم دریافتم که دریایی از لطف و مهری و قلبی سرشار از عشق و محبت و دوستی. چه قدر خوش حالم که در این مدت، همدم و همراه ات بودم و اکنون در غم هجرت زود هنگام و درد فراق ات ، چه غمگین و دلتنگ ام. نمی توانم عمق اندوه ام را در غم از دست دادن ات بیان کنم ، تنها می گویم : اشک های من بدرقه ی راه ات و دعای خیرم پیشکش روح ات و بهشت ارزانی و گوارای وجود تو باد.
گل خزان ندیده بهار نورسیده کنون که می روی زین گلزار تو را خدا نگهدار بُوَد طنین آوای تو کنون به گوشم ای یار پیام من تو بشنو تو را خدا نگهدار دو چشم من به ره باشد در آرزوی دیدار مسافر عزیزم تو هم به یاد من باش جدایی و فراموشی نبینم از تو ای کاش نباشدم به جز مهر ات هوای دیگری در سر برو خدا به همراه ات تو ای زجان گرامی تر "شهرزاد"
از طرف : سارا - گروه گوگوش آرت
سیامک شالچی - گروه گوگوش آرت کسرای عزیزم چه گونه پَر کشیدی و ما را در وادی غریب تنهایی رها کردی؟ چه گونه چشم های زیبایت را بر زیبایی های مُلک خدا بستی و ما را از نگاه های عاشقانه ات محروم کردی ؟ تو در بین ما آمدی تا شاهد آن چیزی باشی که زیبایی نام نهادیم اش و خالق هستی قبای آن را برای تک شاه ماهی هنر ایران دوخته بود. بی وفا! مگر پیمان نبستی که شریک سفر نوروزی ما باشی تا در جشن آتش بازی نور و ترانه ، خوشبختی را از نزدیک لمس کنیم؟ تو خوشبختی را در چه می دیدی ؟ آیا این که به جانان بپیوندی و جان به جان آفرین بسپاری؟ کاش آن قادر متعال که تو را به داده بود می گفت که قدرش را بدانید عمرش از عمر گل هم کوتاه تر است. "سیامک "
پژمان - گروه گوگوش آرت شايد آن روز كه سهراب نوشت :"تا شقايق هست زندگی بايد كرد" خبر از دلِ پُر دردِ گل ياس نداشت بايد اينجور نوشت: چه شقايق باشی چه گل ميخك وياس زندگی اجباری ست... دوستان عزيز! كوچ كسرا ی عزيز را به همه تسليت ميگم . "پژمان"
از طرف "مرضیه" برای کسرای عزیز که این عکس را بسیار دوست می داشت.
آرش - گروه گوگوش آرت نگاه کن که چه برفی می بارد شاید حقیقت آن دو دست جوان بود آن دو دست جوان که زیر بارش یکریز برف مدفون گشت. کسرای عزیز ، روح ات شاد و یادت گرامی باد آرش""
اولین و آخرین آرت ورک کسرای عزیزمان
کسرای نازنین مان این آرت ورک را به عشق کنسرت خانم گوگوش در دوبی ساخته بود رفتن به این کنسرت آرزوی کسرا بود ... افسوس
آرش کسرا ی عزیز همیشه در دل ما و همراه ما هستی آنسه - رُزا - نوید - مهدی - مریم - شهرزاد - سیامک - فرشاد - مهرداد غفاری فرشته - شکوفه - مرضیه - شیما - عماد - شهده - فرینوش - عادل - آرینا سارا - آرش - هجرت - معین و همه ی دوستان خوب " گوگوش آرت"ا
|
|
copyright© 2006 harf1974.com All rights reserved |
